Budgetreizen.COM

Een van de populairste hikes in Bali is ongetwijfeld Gunung Batur. Deze actieve vulkaan is het tweede hoogste punt op het Indonesische eiland en leent zich goed voor wandelingen. In het hoogseizoen is Mount Batur dan ook een echte toeristische trekpleister, met dagelijks tot wel 2.000 klimmers. Lees hier hoe wij de uitstap beleefden en hoe jij ook op het topje van Bali terechtkomt voor een unieke zonsopgang.

Geen tijd voor het volledige artikel? Dan geven we je dit graag mee:

• Koop je tour NIET online. Op elke straathoek in Ubud kan je tot een dag op voorhand de tour reserveren voor een derde van de prijs.
• Hou indien mogelijk rekening met het weerbericht alvorens te boeken: minder bewolking = beter zicht op de top.
• Neem genoeg warme kleding mee. Tijdens de hike heb je deze niet nodig, maar bovenop de vulkaan wordt het ijzig koud.
• Cash geld is handig. Eens boven kan je namelijk verschillende dranken kopen (ook warm!) maar betalen kan enkel cash.
• De tours stoppen na de wandeling vaak nog bij een Luwakkwekerij. Denk op voorhand goed na of je dit al dan niet wil doen, de praktijken zijn vaak niet ethisch. Lees er hier meer over.

1u30 ’s nachts. Dat was de ophaaltijd voor onze Mount Batur wandeling nabij ons hotel. Wij verbleven in Ubud (vrij centraal), maar Mnt. Batur ligt in het noorden van het eiland. Nog even rijden dus. In het busje zaten al enkele avonturiers die in Seminyak waren ingestapt. Een hike naar de Balinese vulkaan kan vrijwel van overal op het eiland, maar hoe zuidelijker je verblijft, hoe langer de rit.

Wij boekten onze tour via een touroperator in Ubud. Je vindt ze werkelijk op elke hoek van de straat, en elk stalletje biedt dezelfde activiteiten aan voor een zeer vergelijkbare prijs. Onze belangrijkste tip is dan ook: koop je Mnt. Baturtickets NIET online. Je kan verschillende tours boeken via Getyourguide en andere platformen, maar deze zijn tot drie keer duurder! Wij betaalden net geen 20 euro per persoon, terijl je online snel 60 à 70 euro kwijt bent. Daarboven komt nog eens dat het weer belangrijk kan zijn. Om vollop van het uitzicht te genieten, kies je best een zo min mogelijk bewolkte dag. Bovenop de vulkaan is het namelijk snel mistig. Door een dag op voorhand te boeken, kan je het weer veel accurater inschatten en verklein je de kans op teleurstelling. Heb je alsnog graag zekerheid? Ga dan in het begin van je reis al naar een toeristisch stalletje en boek de trip enkele dagen op voorhand.

Na het instappen pikten we nog enkele reizigers op, en daarna begonnen we aan een rit van zo’n 2 uur. Als het enigzins kan raad ik je aan je ogen nog even te sluiten. Om 3u30 word je namelijk afgezet op de parking aan de voet van de vulkaan om te beginnen aan je wandeling. Je krijgt een hoofdlamp en een voorverpakt ontbijtje mee, en kan nog genieten van een kopje koffie en in ons geval een gefrituurde banaan. Niet meteen een lichte snack in het midden van de nacht, maar voedzaam is het wel! Na een kwartier pauze is het tijd om te vertekken. Je vertrekt met een Engelstalige gids en een groep van zo’n 8 tot 15 wandelaars naar boven. Het is niet aan te raden om de wandeling zonder gids af te leggen.

Laat één ding duidelijk zijn: alleen ben je niet. Na de eerste ettape over stijgend wegdek kom je aan de start van het wandelpad. Kijk je daar naar boven, dan zie je een oneindige stijgende lijn van hoofdlampen. Toen ik aan het begin van de wandeling vroeg aan de gids hoeveel toeristen dagelijks de vulkaan beklommen, dacht ik dat ik hem fout had verstaan. Maar nee hoor, 2000 klimmers per dag zal een zeer accurate inschatting geweest zijn. En hoe gek het ook klinkt, daar was ik tijdens de hike enorm dankbaar voor.

Het tweede deel van de hike is namelijk een pak steviger. Ik zou het bijna vergelijken met steile trappen, waar je telkens je voet opheft richting een hogere rots. Het pad is niet verhard, en losliggende stenen kunnen ervoor zorgen dat je soms de balans even kwijt bent. Een werkende hoofdlamp is dus écht noodzakelijk (vraag een nieuwe aan je gids als de jouwe niet sterk genoeg lijkt). Deze klim in sneltempo afleggen had ik niet gekund, maar gelukkig ben je in Bali altijd zeker van één ding: file! Ja hoor, ook op de wandeling naar de top van Mnt Batur is er opstopping. Goddank daarvoor. Wegens de grote hoeveelheid aan toeristen moet je vaak even wachten, en neem je als het ware mini-pauzes. Dat maakte de hike voor mij een stuk draaglijker.

Na zo’n twee uur wandelen zie je de eerste oranje stralen door de nacht prikken en iets voor zes bereik je de top. Daar kiest je gids een bank uit om de zonsopgang te bekijken. Eens boven is dat massatoeristisch gevoel meteen weg. De bankjes zijn strategisch geplaatst over de volledige berg, en niemand verspert dus je zicht. Dat zicht is trouwens adembenemend. De zon die de horizon opklimt over een prachtig meer. De wolken die langs je doorzweven. Eens boven snap je wel waarom dit zo populair is. Nu is het tijd je voorverpakt ontbijtje en idealiter ook een warm drankje. Ondanks de grote inspanning koelt je lichaam namelijk supersnel af wegens de hoogte en felle wind. Breng dus zeker een extra trui mee en cash geld voor je drankjes. Je blijft een uurtje of twee genieten van het prachtige uitzicht. Als de zon vanboven aan de hemel staat is het tijd om terug af te dalen.

Je neemt een andere route naar beneden. De gids leidt je waarschijnlijk nog langs de krater en toont je de rookontwikkeling van de actieve vulkaan. Het dalen duurt gelukkig minder lang dan het stijgen, en dankzij het daglicht zie je ook beter waar je loopt. Toch is ook dit niet te onderschatten: je kuiten zullen ongetwijfeld branden.  Let zeker ook op de omgeving en het dal waar je naartoe wandelt. Mount Batur blijft actief, en de laatste uitbarsting dateert slechts van 2000. Rondom de berg kan je zien waar het landschap werd bedolven door lava doormiddel van zwarte vlakten. Het was voor ons een uniek zicht.

Eens terug bij de auto zal je gids je in veel gevallen nog naar een Luwakplantage meenemen. Wij weigerden dit, omdat we op voorhand al veel gehoord hadden over de onetische praktijken van zulke etablissementen. De gids werkt er vaak mee samen, en ontvangt een vergoeding per aangeleverde toerist. Ethische praktijken voor dieren zijn voor ons  een must tijdens het reizen, dus doe zeker zelf je onderzoek alvorens binnen te gaan. Als je meer wil weten over onze ervaring, kan je hier een uitgebreider artikel terugvinden.

Om 10u30 stonden we terug in ons hotel. Bizar, aangezien we er al bijna een volledige dag hadden opzitten. Je maakt van deze dag dus best een rustdagje. Wij spendeerden de rest van de middag aan het zwembad met een boek en genoten van het zonnetje. Voilá, dat was onze ervaring my Mnt. Batur. Hopelijk heeft dit artikel je een beter beeld gegeven van wat je kan verwachten. Onze volledige reis naar Bali kan je hier terugvinden.